بسته بندی لباس برای اسباب کشی؛ کمد، کفش و ساک شب اول

بسته بندی لباس برای اسباب‌کشی با چه وسایلی شروع می‌شود؟

بیشتر خانواده‌ها لباس را آخر از همه و با عجله در کیسه‌زباله می‌ریزند و شب اول، دنبال لباس مدرسهٔ بچه ده کیسه را باز می‌کنند. بسته بندی لباس اگر از یک هفته قبل شروع شود کار سختی نیست: آویزی‌ها با همان چوب‌لباسی می‌روند، تاشده‌ها در کارتن و چمدان، پتو و کاپشن در کیسهٔ وکیوم، و هر بسته به نام صاحبش.

وسایلش بیشتر در خانه پیدا می‌شود:

• کارتن متوسط و بزرگ؛ لباس سبک است و کارتن بزرگ برایش ایرادی ندارد.
• کیسه‌زبالهٔ بزرگ و ضخیم، رنگی یا شفاف، نه مشکی.
• کش پول یا بست کمربندی برای بستن دستهٔ چوب‌لباسی‌ها.
• کیسهٔ وکیوم و یک جاروبرقی.
• چسب پهن، ماژیک و برچسب یا چسب رنگی، برای هر نفر یک رنگ.
• چمدان‌ها و ساک‌هایی که به هر حال باید جابه‌جا شوند.

اول غربال، بعد کارتن

درِ کمد را که باز کنید، همیشه لباس‌هایی پیدا می‌شود که یک سال است کسی سراغشان نرفته. هر کدام که پیش از بسته بندی لباس‌ها کنار برود، یک کارتن کمتر است. پیش از هر کارتنی، لباس هر نفر را روی تخت خودش خالی کنید و سه کپه کنید: لباس همین فصل، لباس فصل دیگر، و لباسی که نمی‌آید. کپهٔ سوم را همان هفته به فامیل بدهید یا به کمد مهربانی محله ببرید؛ لباسی که به خانهٔ جدید برود، دوباره یک سال در کمد می‌ماند.

لباس فصل دیگر اول بسته می‌شود. اگر پاییز جابه‌جا می‌شوید، تابستانی‌ها از یک هفته قبل در کارتن می‌روند و لباس همین فصل تا دو روز آخر در کمد می‌ماند. غربال را هم نفر‌به‌نفر جلو ببرید، نه قفسه‌به‌قفسه؛ لباس دو نفر که در یک کارتن قاطی شود، در خانهٔ جدید دوباره باید جدا شود.

آویزی‌ها را با همان چوب‌لباسی ببرید

در بسته بندی لباس‌های آویزی یک قانون هست: پیراهن، مانتو، کت و هر چیزی که اتو خورده از چوب‌لباسی جدا نمی‌شود. روشش این است:

به‌اندازهٔ یک مشت چوب‌لباسی را با لباس‌هایش از میلهٔ کمد بردارید و قلاب‌ها را کنار هم نگه دارید. دور گردن قلاب‌ها یک کش پول یا بست کمربندی ببندید تا در راه از هم باز نشوند. حالا یک کیسه‌زبالهٔ بزرگ را از پایین لباس‌ها بالا بکشید و بند کیسه را دور گردن چوب‌لباسی‌ها گره بزنید. قلاب‌ها بیرون می‌مانند و دسته را مثل یک ساک از همان‌جا بلند می‌کنید. موقع زمین گذاشتن، دست دیگر را زیر دسته بگیرید تا لباس‌ها روی کف کیسه تا نخورند.

وقتی کامیونت یا وانت‌بار شیپ‌نو بارگیری می‌کند، این دسته‌ها را آخر از همه بدهید تا روی بار بروند، هیچ‌وقت زیر کارتن. کت‌وشلوار مجلسی و لباسی را که برای مراسم لازم دارید در کاور جدا بگذارید و با ماشین خودتان ببرید؛ روی صندلی عقب، خوابیده.

تاشده‌ها: سنگین ته کارتن، سبک رو

پیش از اینکه اولین لباس در کارتن برود، کفِ کارتن را محکم کنید. یک نوار چسب در امتداد درز وسط کف بزنید که از هر طرف یک وجب روی دیوارهٔ کارتن بالا برود، بعد دو نوار عرضی روی دو لبهٔ کف بکشید تا شکلی شبیه حرف H درست شود. یک ملحفهٔ کهنه یا نایلون تمیز کف بیندازید تا خاک کارتن به لباس نرسد.

شلوار جین، بافتنی و لباس‌های ضخیم ته کارتن می‌روند و پیراهن، شال و روسری رویشان. تی‌شرت، لباس زیر و جوراب را لوله کنید و در گوشه‌ها و فاصله‌های بین تاشده‌ها فرو کنید؛ لوله کمتر از تا چروک می‌شود و جای خالی هم نمی‌گذارد. کارتن را تا لب پر کنید تا وقتی کارتن دیگری رویش می‌نشیند، نخوابد، ولی آن‌قدر نه که در کارتن قلمبه شود و چسب رویش باز شود. در را هم به همان شکل H ببندید و کارتن را از زیر و از دو گوشهٔ روبه‌رو بلند کنید؛ لبهٔ درها زیر وزن پاره می‌شود.

کشوهای دراور راه میان‌بری دارند. وقتی آسانسور هست و راه کوتاه است، لازم نیست کشوها را خالی کنید: هر کشو را بیرون بکشید و دورش نایلون استرچ بپیچید تا لباس‌ها سر جایشان بمانند؛ هر کشو خودش یک کارتن شده است. اما اگر دراور باید از چند طبقه پله پایین برود، کشوها را خالی کنید؛ ترتیب کار در اسباب‌کشی از ساختمان بی‌آسانسور آمده است.

کیسهٔ وکیوم و چمدان، هر کدام برای یک کار

کیسهٔ وکیوم برای چیزهایی است که هوا دارند و حجم می‌گیرند: پتو و لحاف، بالش، حولهٔ بزرگ و کاپشن مصنوعی. کیسه را تا دو سوم پر کنید، زیپ را با گیرهٔ کشویی‌اش دو بار از این سر به آن سر بکشید، سر شلنگ جاروبرقی را بردارید و لوله را روی دریچه بگذارید و آن‌قدر بکشید که کیسه سفت شود؛ درِ دریچه را همان لحظه ببندید. کیسه‌های وکیوم لیزند و روی هم نمی‌مانند، پس آن‌ها را در کارتن یا چمدان بگذارید. کت چرمی، پوست و هر چیز نم‌دار را فشرده نکنید.

چمدان کارتنی است که چرخ دارد، پس سنگین‌ترین لباس‌ها جایشان در چمدان است. یک روش بهتر هم هست: چمدان هر نفر را با لباس‌های هفتهٔ اولش پر کنید تا در خانهٔ جدید، تا وقتی کمدها سر جایشان نیامده‌اند، از همان چمدان زندگی کند. چمدان را هیچ‌وقت خالی جابه‌جا نکنید؛ جای خالی‌اش هم کرایه دارد.

کفش را جفت‌جفت و جدا از لباس ببندید

در خانه‌های ما جاکفشی کنار در معمولاً از هر کمدی شلوغ‌تر است. کفش‌هایی را که هر روز پوشیده نمی‌شوند از چند روز قبل ببندید و فقط کفش روزانه را تا روز بار نگه دارید.

کف هر جفت را با دستمال نم‌دار تمیز کنید و بگذارید خشک شود. داخل کفش جوراب یا کاغذ مچاله بگذارید تا فرمش نشکند، دو لنگه را کف‌به‌کف روی هم بگذارید و در کیسهٔ پلاستیکی یا کیسهٔ پارچه‌ای کهنه بپیچید. پوتین و کفش سنگین ته کارتن، کفش سبک رو، و کفش پاشنه‌بلند طوری که پاشنه‌اش به کفش دیگری فشار نیاورد. کارتن کفش را هرگز روی کارتن لباس سفید نچینید.

روی کارتن چه بنویسیم؟

دو چیز: نام صاحب لباس و اتاق مقصد. روی درِ کارتن ننویسید، چون کارتن‌ها روی هم چیده می‌شوند و درشان دیده نمی‌شود؛ روی دو پهلوی روبه‌رو بنویسید. یک خلاصهٔ کوتاه هم کنارش بگذارید، مثلاً «زمستانی، اتاق بچه‌ها»؛ کلمهٔ «لباس» به‌تنهایی چیزی نمی‌گوید. اگر برای هر نفر یک رنگ چسب یا برچسب گذاشته‌اید، کسی که در خانهٔ جدید کارتن را زمین می‌گذارد لازم نیست نوشته را بخواند؛ رنگ کافی است. روی کیسه‌ها هم یک تکه چسب کاغذی بزنید و روی همان بنویسید.

این برچسب‌ها روز تخلیه به کار می‌آیند: بسته بندی لباس درست یعنی هر کارتن مستقیم به اتاق صاحبش برود و در راهرو نماند. اگر فقط چمدان‌ها و چند کارتن لباس مانده که باید جدا برود، لازم نیست منتظر کامیونت بمانید؛ سواری‌بار برای چند کارتن و چمدان همین را می‌برد و با ۱۸۰۰ یا اپلیکیشن شیپ‌نو سفارش داده می‌شود. برای خود جابه‌جایی خانه هم برنامهٔ کلی اسباب‌کشی منزل و انتخاب خودرو را ببینید.

ساک شب اول هر نفر چه داشته باشد؟

شب اول در خانهٔ جدید، کسی حوصلهٔ باز کردن کارتن ندارد. برای هر نفر یک ساک کوچک ببندید که همراه خودتان بیاید و سوار بار نشود:

1. لباس خواب و لباس فردا صبح
2. لباس زیر و جوراب برای دو روز
3. حوله و دمپایی
4. یک لباس گرم، چون شب‌های پاییز در خانه‌ای که هنوز بخاری‌اش راه نیفتاده سرد است
5. اگر بچه فردا مدرسه دارد، روپوش و کفش مدرسه‌اش

لباس کاری کسی را که فردا صبح سر کار می‌رود، روی چوب‌لباسی در ماشین آویزان کنید تا چروک نشود. یک کیسهٔ رخت‌چرک خالی هم کنار ساک‌ها بگذارید؛ لباس‌هایی که روز بار کثیف می‌شوند نباید قاطی کارتن‌های تمیز شوند. بقیهٔ چیزهای کیف شب اول، از شارژر تا دارو و مدارک، در چک‌لیست اسباب‌کشی از یک ماه قبل تا شب اول آمده است.